💼 Praca Dubiecko

Ogłoszenia o pracę w Dubiecku – Kędy San swe bystre wody toczy

Pewnego razu, w krainie podkarpackiej, gdzie wiatr z wolna muska korony prastarych drzew, a rzeka San niczym srebrna wstęga przewiązuje zielone błonia, leżał gród znamienity, Dubieckiem zwany. Rzekłby kto, patrząc z wysoka lub z dorożki pocztowej, że to ledwie kropelka w morzu rozległego powiatu przemyskiego, albowiem ziemi tutejszej naliczysz ledwie 2,38 kilometra kwadratowego, a i dusz w owym mieście zamieszkuje niespełna 801. Lecz niechaj pozory nie mącą bystrego osądu wędrowca! Bo jak powiadał nasz najznamienitszy krajan, sam Książę Poetów, Ignacy Krasicki, tu właśnie w 1735 roku na świat przybyły: „Prawdziwa wielkość nie w miarach się kryje, lecz w cnotach i pracy, co naród nasz żyje”. I tak też jest z Dubieckiem – choć ciałem niewielkie i najsłabiej w województwie zaludnione, duchem i pracowitością mieszkańców równać się może z największymi stolicami Rzeczypospolitej.

Kto zatem zatrudnienia i chleba godziwego poszukuje, ten trafił w miejsce ze wszech miar właściwe. Nasze ogłoszenia o pracy, niby dobre rady w satyry ubrane, niosą mądrość życiową i szansę na losu odmianę. Zasiądź przeto, miły czytelniku, w cieniu trzystuletniego Dębu Dewajtis, co na dziedzińcu Zamku Krasickich od wieków z wiatrem rozprawia, i wczytaj się w owe starannie zebrane anonse. Niechaj każda oferta będzie niczym morał z bajki: kto pilnie szuka, w mądrość się zbroi, ten z pewnością wkrótce swe troski ukoi!

Zamek, urzędy i szkoły – czyli gdzie mądrość i praca mają swe siedlisko

Zali wiesz, mężu uczciwy i niewiasto cnotliwa, że w grodzie naszym każda ścieżka do pożytecznego celu prowadzić może? Jeśliś biegły w rzemiośle urzędniczym, a serce twe ku dobru pospólnemu rwie się nielicho, kroki swe powinieneś bezzwłocznie skierować na ulicę Przemyską 10. Tam to właśnie wznosi swe dumnie odrzwia Urząd Miasta i Gminy w Dubiecku. Zasiadają w nim mężowie i białogłowy, którym nieobca jest troska o dobrobyt tutejszych włości. Kto zaś w edukacji młodzi upatruje swego powołania, ten niechaj wędruje pod numer szósty na tejże zacnej ulicy Przemyskiej. Wszak Liceum Ogólnokształcące im. Ignacego Krasickiego to prawdziwa kuźnia talentów, gdzie umysły się gładzi, a głupotę – ową przywarę tak srodze przez patrona w satyrycznych strofach biczowaną – z głów wykorzenia skutecznie.

Nie mniejszą estymą cieszy się sąsiedzka oaza wiedzy, do której z serca Dubiecka ledwie rzut beretem. Wystarczy podążyć drogą wojewódzką nr 884, by wnet ujrzeć Zespół Szkół im. Aleksandra Fredry w Nienadowej. Jak snadnie zauważyć można, w naszych nadsańskich okolicach wielcy komediopisarze i bajkopisarze zgodnie patronują krzewieniu nauki. Czyż to nie wspaniałe miejsce, by ogłoszenia dla bakałarzy, rachmistrzów i mistrzów pióra przeglądać? Praca w powiecie przemyskim to wszak zaszczyt niemały, a i płaca, miarkując roztropnie, pozwoli na suto zastawiony stół, na którym nie braknie dziczyzny, chleba i miodu, jak za dawnych, sarmackich czasów bywało.

Morał z pracy płynący – bajka o kowalu, kupcu i leniwym borsuku

Powiadał raz stary sarmata, patrząc na spokojny nurt Sanu zza wieży Kościoła Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny: „Z pustego i Salomon nie naleje, a bez pracy, choćbyś i najznamienitszy herb nosił, nie ma kołaczy”. W dzisiejszych czasach ogłoszenia pracownicze są niczym świetliste drogowskazy dla tych, co w gęstwinie życia zbłądzili. Zdarza się bowiem nader często, że mąż jakiś, wzorem owego borsuka z bajki, wolałby w norze swej siedzieć, na los sarkać i cudzych plonów zazdrościć, zamiast własne rękawy zakasać. Tymczasem w gminie Dubiecko praca aż kipi! Wzdłuż drogi wojewódzkiej 884, co to dumnie Przemyśl z Domaradzem łączy, pełno jest zajazdów, warsztatów rzemieślniczych i kupieckich kramów. Tutaj każdy znajdzie rzemiosło dla siebie, o ile tylko zapału mu nie zbywa.

Kupcy z całego podkarpackiego zjeżdżają do sąsiedniego Bachórca czy Przedmieścia Dubieckiego, by intratnego targu dobić, a zręczni rzemieślnicy nie narzekają na brak zamówień. Jeśliś mularzem, stolarzem, czy kowalem biegłym w swym fachu, tutejsze ogłoszenia otworzą przed Tobą szerokie wrota do majętności. Tylko pomnij na słowa z bajki Krasickiego o pysznej myszy czy zarozumiałym szczurze: nie żądaj od razu pałaców i złotych gór, lecz rzetelną pracą i pokorą udowadniaj swą wartość rynkową. Wówczas i na dubieckim Rynku, i na pałacowych alejkach, z dumnie podniesionym czołem będziesz mógł w niedzielne popołudnie spacerować, ciesząc się szacunkiem współbraci.

Powiat przemyski i miasto Dubiecko – duma z odzyskanych praw

Trzeba Ci wiedzieć, wędrowcze nad wyraz zacny, że Dubiecko to gród z historią niepomiernie bogatą, co to zaszczytne prawa miejskie dzierżył już w roku 1407. A choć w zawierusze dziejów, w wieku dwudziestym (ściślej w 1934 roku), prawa owe niefortunnie utracił, to w roku Pańskim 2021 sprawiedliwości dziejowej stało się zadość! Znów koroną miejską na mapie województwa podkarpackiego zajaśniało nasze miasto. Z tą też radosną chwilą lokalne ogłoszenia o pracę nabrały zupełnie nowego blasku i powagi. Szukać tu można posad dla inżynierów, urzędników miejskich pod okiem zacnego burmistrza, a i dla ludzi od turystyki nie zbraknie zajęcia. Wszak nasz odrestaurowany Zamek Krasickich, w pięknym parku osadzony, swym powabem gości z najdalszych krain przyciąga, niby magnes opiłki żelaza. Kto wie, może to właśnie Ty, czytelniku, będziesz owym wędrowcom prawił historie, jak to młody Ignacy pod sędziwym dębem pierwsze swe błyskotliwe rymy składał?

Niechaj więc ten bogaty zbiór ofert, te nasze rzetelnie spisane ogłoszenia o pracy, staną się dla Ciebie niczym magiczna księga, pełna pouczających przypowieści i dobrych rad. Odrzuć na bok pychę, lenistwo, a nade wszystko paraliżujące zwątpienie. Przemierzaj śmiało ulicę Przemyską, zawitaj konno lub pieszo do Nienadowej, odwiedź pracowity Bachórzec i rozwijające się Babice, albowiem wszędzie tam spracowanych, lecz chętnych rąk do pracy nad wyraz potrzeba. A gdy już znajdziesz zajęcie w pełni godne Twoich wrodzonych talentów, wspomnij na nasze skromne słowa i na wielką mądrość, jaka przed wiekami płynęła prosto z bajek Krasickiego.

Zakończenie z przestrogą dla szukających zatrudnienia

By w pełni zadośćuczynić surowym wymogom epoki Oświecenia, pozwolę sobie zakończyć ten wywód zwięzłą, a wielce pouczającą konkluzją. Szanuj pracodawcę swego, jak siebie samego, a przeglądając lokalne ogłoszenia w rubryce "Praca Dubiecko", czytaj z uwagą i rozmysłem to, co między wierszami zostało przez pisarza ukryte. Niech nigdy nie zwiodą Cię puste obietnice cudownego wzbogacenia bez wysiłku, niczym chytre lisie pochlebstwa krukowi w bajce z grabą w dziobie prawione. Wybieraj posady mądrze, sprawiedliwie bacząc na własne umiejętności oraz honor, który w grodzie nad Sanem od zarania dziejów zawsze w wielkiej był i jest cenie.

Życzymy Ci przeto z całego serca, byś w tym uroczym, owym zaledwie 2,38 km² liczącym, lecz jakże hojnym mieście, zamieszkanym przez owych niespełna 801 poczciwych obywateli, rychło odnalazł swe wymarzone miejsce na ziemi. Niech jasne podkarpackie słońce każdego poranka oświeca Twoją ścieżkę zawodową, a Książę Poetów z cokołu swego pomnika uśmiecha się do Ciebie z niemą aprobatą za każdym razem, gdy rano, dziarsko krok stawiając, do swej nowej pracy w powiecie przemyskim zdążać będziesz! Kto bowiem do pracy z uśmiechem kroczy, ten własny los w dobre ręce bierze – i to jest największy morał z dzisiejszej opowieści.